O co mi chodzi?

   Spojrzałem niepewnie na zachodzące słońce. Sea i Hessa, gdzieś zniknęły, a ja nie mogłem im w żaden sposób pomóc. Zagoniłem szczeniaki do wysprzątanej jaskini, a sam na wszelki wypadek położyłem się tuż przy wejściu. Moje powieki z każdą chwilą robiły się coraz częściej, ale czuwałem. Wtem w moich myślach pojawił się... Shanon. Uśmiechał się do mnie zalotnie. Mózgu, o co ci teraz chodzi? Nagle, jakby wyszedłem z siebie i pojawiłem się obok. Okazało się, że wilk uśmiechał się do Amber. Ufff.... kamień z serca. Jednak nie jestem homoseksualistą. Szczerze zdecydowanie bardziej od Shanona podobała mi się Hessa i jej charakterek. Taa fajnie tylko kto by chciał być z takim brzydalem jak ja, a ona mnie chyba nawet nie lubi:

- Jestem idiotą... - westchnąłem głęboko. 

- Dlaczego? - zapytała Hessa siadając  obok mnie.

- GDZIE TY BYŁAŚ?! - wrzasnąłem zrywając się z ziemi. - I gdzie jest Sea?

- Nie wrzeszcz. To po pierwsze, a po drugie chodź ze mną. Szybko. - Ton jej głosu był dosyć dziwny. Bała się czegoś?

- A co z nimi? - zapytałem wskazując nosem potwory.

- E! Bestie! Chodźcie musimy was schować. Szybko! - Chwilę później grupka rozanielonych szczeniąt stała przed nami zwarta i gotowa. 

- Jak. Ty. To...? - Zatkało mnie.

- Jestem dziewczyną - oznajmiła zadowolona, ale w jej oczach widać było zmartwienie. - Macie być cicho.

   Szczenięta posłusznie podreptały za nią,  a ja na końcu zamykałem nasz mały pochód. Przeszliśmy zaledwie kilka metrów i nagle wadera zatrzymała się gwałtownie. Zdumiony spojrzałem na nią. Wiatr nic ze sobą nie niósł. Żadnych nowych wieści. To, co się stało musiało być kilkanaście kilometrów stąd.

- Macie siedzieć tu cicho i spokojnie. Najlepiej idźcie spać - warknęła wadera. Potwory posłusznie wskoczyły do nory, a Hessa ukryła wejście do niej jakimiś patykami i mchem. - Chodź.

   Wadera puściła się szalonym pędem na zachód. Czym prędzej ruszyłem za nią i szybko się z nią zrównałem. Biegliśmy w całkowitej ciszy, którą przerywało tylko szeleszczenie liści pod łapami i ciche sapanie. Wreszcie moje łapy były tak wyczerpane, że krzyknąłem:

- Daleko jeszcze?!

- No trochę! - odkrzyknęła. Szczerze nie mam pojęcia, po co wrzeszczeliśmy. Tak jakoś. Sami z siebie.

- Potrafiłabyś wskazać to miejsce z góry?! - zapytałem z nadzieją. 

- Chyba tak, ale nie podoba mi się twój tok rozumowania. - Jej wzrok pełen był niepewności. 

   Na mojej paszczy rozkwitł szyderczy uśmiech. Zacząłem delikatnie szybować tuż nad ziemią, chwyciłem ją łapami i wzbiłem się w powietrze. Powietrze przeszył jej ogłuszający krzyk:

- Nie! Yudarin! ODSTAW MNIE NA ZIEMIĘ! - Szybko zarzuciłem ją sobie na plecy i zacząłem zataczać kręgi. 

- To gdzie lecimy kochanie? - zapytałem szczerząc się głupkowato, za co dostałem po łbie. 

- Na ziemię! - Czułem jak jej pazury wbijają mi się w plecy.

- To wiem, ale gdzie dokładnie? - Odwróciłem łeb najbardziej jak umiałem w jej stronę. 

- Tam! - krzyknęła wskazując łapą jakąś polankę z białą kropką. Oddalona była o pięć kilometrów od miejsca, w którym się znajdowaliśmy.

- I ja to miałem niby przebiec? - Spojrzałem na nią moją miną numer sześć wyrażającą... coś takiego, ale z nutką ironii w głosie --> o.O

- Popracowałbyś nad kondycją - odparła uśmiechając się złośliwie. 

- Sugerujesz, że jestem gruby? - Zmrużyłem oczy spoglądając przed siebie miną zabójcy. 

- Niee... skądże. - Zaczęła się śmiać. Wtem zacząłem spadać w dół. Przerażona wilczyca ledwo zdążyła wbić pazury w moje plecy. Gdy wreszcie wyrównałem lot Hessa była przytulona do moich pleców i najwyraźniej nie zamierzała ich opuszczać. 

- Coś jeszcze chciałaś dodać? - zapytałem uśmiechając się złośliwie. 

- Urwę... ci... jaja... i... przykleję... Kropelką... do... czoła! - Była wściekła. Spojrzałem przed siebie z rozbawieniem. Biała kropka leżąca na polanie stawała się coraz większa i wyraźniejsza. Dopiero teraz byłem w stanie ujrzeć, że biel jest przeplatana z błękitem. Od razu skojarzyło mi się to z Seą. Pełen złych przeczuć przyspieszyłem. 

- Hessa przepraszam, że przerywam ci twój atak wściekłości na mnie, ale co tak właściwie chcesz mi pokazać? - Czułem na swoich plecach jej przerażony wzrok. 

- Sea... nie żyje - wydukała.

- CO?! - Zachwiałem się lekko z wrażenia. - JAK?!

- Z-z-zabiłam ją - wyjąkała kuląc się ze strachu.

- Dlaczego? - zapytałem cicho.

- Nie wiedziałam, że to ona. Była w ciele jakiegoś... stwora. - Głos jej zadrżał. - Rzuciła się na mnie. Chciała mnie zabić. 

- Czyli zostaliśmy we dwoje? - Wylądowałem na polanie tuż obok martwej wadery. Obwąchałem Seę dokładnie. Wyczuwałem obcy zapach w powietrzu. Nie pachniała jak Sea.

- Chyba tak - odparła Hessa. - Watahy już nie ma. Amber odeszła, za nią poszedł Shanon, ja z-z-zabiłam Seę. 

- Nie mów tak - przerwałem jej. - Nie obwiniaj siebie. Skąd mogłaś wiedzieć? 

- M-mogłam się domyślić - wyjąkała.

- Ta chyba tego, że jestem seksowny - odparłem sarkastycznie. Hessa uśmiechnęła się na krótki moment. - Trzeba ją pochować. 

- Gdzie? - zapytała zdumiona wadera.

- Najlepiej tu. Chyba, że chcesz wlec truchło ze sobą. To raczej nie jest najlepszy pomysł. 

- Też tak myślę - oznajmiła wadera spoglądając ze smutkiem na waderę. Pod największym z drzew rosnących wokół polany zacząłem kopać. Wyjątkowo szybko uporałem się z tym i złożyłem ciało Sei w prowizorycznym grobie. Na drzewie Hessa wydrapała napis: 

SEA 

Zmarła śmiercią tragiczną z łap swej przyjaciółki, 

PRZEPRASZAM 

Pokój twej duszy

Hessa, Yudarin

- Amber nie będzie szczęśliwa - oznajmiłem drżącym głosem. Zbierało mi się na płacz. 

- Yudarin... ty płaczesz? 

- Nie - wyszlochałem. - Tylko udaje, że woda cieknie mi z oczu.

- Oooj przestań. Kto jest dużym wilczkiem? No kto? - Zacząłem się śmiać i to jak nigdy w życiu. Wadera spojrzała na mnie krzywo. 

- SEA PRZEPRASZAM! ALE NIE UMIEM INACZEJ - krzyknąłem w przerwie na złapanie oddechu. Tarzałem się jeszcze chwilę, aż w końcu się uspokoiłem.

- Co to było? - zapytała Sea śmiejąc się ze mnie.

- Sam nie wiem - odparłem nieco zdumiony. - O co mi chodzi?

______________________________

;3 jestem z siebie dumny jak nikt ;d Wreszcie coś tu napisałem ;D mam nadzieję, że się podoba, a jak nie to piszcie, co mam pozmieniać ^^ dziękuję za uwagę ...